Kısa bir süre önce eşimle birlikte gittiğim sinema salonunun gişesinden ‘Abimm’ filmi için bir bilet alacaktım. Yoğun iş temposundan az da olsa sıyrılmak, biraz olsun gülmek amacıyla biletimi neşeli Hayatlarla değiştirdim. Ayrıca keyifle seyrettiğim Çok Güzel Hareketler gurubunun oynadığı bir sinema filminin beni çok eğlendireceğini düşünmüştüm. Hele bir de Yılmaz Erdoğan gibi bir usta da başlarında olunca keyfime diyecek yoktu. Filme girdim ve izlemeye koyuldum.

Olumlu bir önyargı ile filme girdim ama geçen her süre de iyice strese giriyordum. Neşeli hayatlar deniyordu ama beni hiç de neşelendirmediğini, filmin sonunda daha iyi anladım.

Filmin kahramanı Rıza (Yılmaz Erdoğan) ‘neşeli hayat’ adlı bir işe giriyor. Kahvedeki arkadaşlarını da bu işe girmeleri için ikna ediyor. Bakanlık tarafından neşeli hayatlar ürünlerine yasak gelince Rıza tam bir batağa saplanıyor. İşsiz kalıyor, bir darbe de iş için ikna ettiği arkadaşlarından,  kendisini mahkemeye vermeleri ile yiyor. Öbür taraftan abisinin kovduğu Lokman (Ersin Korkut) eniştesi Rıza’nın yanına çörekleniyor. Lokman’ın hamile bıraktığı kız da Rıza’nın başına dert oluyor. Ve sonunda ho- ho- ho işsizlik yüzünden Noel baba olan Rıza birçok sıkıntı ile karşılaşıyor. Lokmanı evlendiriyor. Filmin sonu neşeli bitiyor.
 
Oyunculuk anlamında Cezmi Baskın, Sinan Bengier ve yılmaz Erdoğan her zamanki gibi kalitelerini ortaya koymuşlar. BKM’den Ersin Korkut ile Büşra Tekin iyi, Oğuzhan Koç, Şahin Irmak, Murat Eken ‘idare eder’lerdi. Diğerleri pek yok gibiydiler. Dolayısıyla ‘Abimm’ filmini seyretmediğim gibi ‘Neşeli Hayatlar’a giderek haksızlık yaptığımı da düşünmeden edemedim.

Aslında Neşeli Hayatlar’la ilgili yazılacak pek de bir şey yok. Hatta filmin içinde 3–5 skeç yapsalardı daha da güzel bir film olurdu demekten de alamdım kendimi.

İzleyici filmi nasıl buldu bilemem ama ben fikrimi kodladım bile K.B.D (Kötü Bir Deneyim)